NIEUW-ZEELAND!!!! #5

First wil ik mezelf openlijk verschuldigen aan Pepijn Gottmer. Aangezien ik met hem in Adelaide 4 fantastische dagen heb gehad en daar in mijn vorige blog maar 5 woorden aan had besteed, bij deze mijn excuses.

Verder ben ik in mijn vorigoe blog vergeten te vertellen dat we onze auto, die we voor 1000$ hadden gekocht, hebben verkocht voor 1200$. Zeker geen slechte deal #trots.

En toen na nog een week druiven geplukt te hebben, begon eindelijk het avontuur waar ik al een jaar naar uit heb gekeken: NEW-ZEALAND!!! Naast het reizen door het meest verre vanaf Nederland, was ik ook prima hyped voor het weerzien met Died. Met z'n vieren (Died, Ivo, Coco en ik) hadden we voor een maand een camper gehuurd. En dit is natuurlijk gewoon de manier om te reizen door zo'n schitterend land, want dat was het!

Nadat we waren geland in Auckland, moesten we eerst nog de nacht op de AirPort verblijven, toen we de volgende ochtend super hyped aankwamen voor het ophalen van onze camper bleek dat we eerst nog een paar uur moesten wachten voordat we de camper kon gebruiken. De vorige bestuurder had hem namelijk in de prak gereden... We konden gelukkig wel een auto gebruiken dus hebben maar besloten om Auckland te gaan bekijken. Mooie stad, maar niet waarvoor we naar Nieuw-Zeeland waren gekomen. Gelukkig konden we een paar uur later alsnog de camper meekrijgen met wat korting. En daar konden we gaan!!!! Het geeft echt een heerlijk machtig en mooi gevoel om met zo'n ding door zulk mooi landschap de rijden. Het gras in NZ is zo groen, het lijkt wel alsof je constant door een filter kijkt.

Bever (naam van de camper) was ontzettend groot en klein tegelijk. Hij was veel groter dan een auto, maar met 4 backpacks en 4 east-packs was het vaak toch een enorme bende. Verder moest je elke avond de bank en stoelen uitschuiven tot een 2-persoonsbed en helemaal in de top van de camper kon je ook nog een 2-persoonsbed uitschuiven. Het was elke avond dus wel lekker knus. Als je boven sliep voelde het redelijk claustrofobisch, omdat je vrijwel bijna met je hoofd tegen het plafond sliep.

In de eerste week stond het Noordereiland van NZ op de planning. Dit eiland scheen het minder mooie gedeelte te zijn van NZ dus trokken we er maar een weekje voor uit. In deze week zijn we helemaal op het noordelijkste punt van NZ geweest, wat schitterend was, grootste bomen ter wereld gezien, mooie meren, verder hadden we ook nog een zieke wandeling gemaakt van zo'n 6 uur. Dit was denk ik wel mijn hoogtepunt van Noord. Deze wandeling was ook gedeelte door mordor (voor de lord of the rings kenners).

Omdat Ivo, Coco en ik vrij weinig van NZ afwisten, was Diederik gedurende de eerste week onze soort van gids. Hij kende alle plekjes en wist wat waar te doen was. Aangezien we al,e aa, geen betere plannen hadden, moesten we vaak wel volgen. Dit ging soms goed, maar ook menig maal hadden beter niet naar Died kunnen luisteren. Op een gegeven moment hebben we zo goed als heel de dag gereden door kleine kronkelende wegen voor een 'flut meertje'. Daarnaast schoten we hemelsbreed ook helemaal niets op qua afstand, in de avond sliepen we namelijk 30 km vanaf de vorige camping... Die dag kwamen we trouwens ook nog bijna zonder benzine te zitten, met nog zo'n 80km te gaan begon het rode lampje te branden.. En met nog zo'n 20 stond de wijzer gewoon op nul. Ondertussen zaten we elkaar helemaal op te stressen (als dat een woord is) wat we zouden moeten doen als de auto gewoon geen gas meer kan geven. Is toch lastig als er geen vluchtstrook of iets dergelijks is. Gelukkig naar zeer zuinig rijden van Coco redden we het net, dus dat was wel lekker.

Diezelfde avond maakte Died het nog allemaal wat bonder, Diedje ging koken..... Voordat jullie hem compleet uitlachen, moet er een opmerking worden gemaakt dat hij ook niet veel keuze had. Maar dit gooide Died allemaal bij elkaar in de pastasaus: zalm, ui, appel, ketchup, meel. Deze combinatie was gewoon niet te vreten. Verder zal ik er maar niet te veel worden aan vuil maken.

Iedereen had ook al na een paar dagen een beetje zijn eigen taken en plekjes gecreëerd. Ivo zette zijn backpack als we stil stonden op de camping altijd op de bestuurders stoel, verder ontpopte hij zich als gasmeester (draaide het gad open en dicht aan de buitenkant van de camper) en als waterman (vulde het water bij als de tank leeg was). Died legde zijn backpack altijd op de bijrijdersstoel en was onze vaste tostimaker in de ochtend en tanker. Altijd precies op een mooi heel getal + 4 cent omdat dat afgerond naar beneden werd, toch weer 4 cent korting haha. Coco onderhield de camper, wat ook wel zeer noodzakelijk was. Ik ondersteunde iedereen waar ik kon :) en bewaarde de kortingsbonnen voor het tanken. Hierin komt toch wel weer duidelijk naar voren wie de kar moest trekken.

Op de laatste avond van noord gingen we gezellig met zijn allen uit eten om vervolgens de volgende dag met de boot naar zuid te gaan. Die boottocht was al een attractie op zich. De natuur waardoor we heen vaarden maakten ons zeer nieuwsgierig naar wat de natuur van zuid ons te bieden heeft.

En de natuur stelde niet teleur, de tweede dag op zuid stelde Ivo voor om naar French Pass te gaan, we twijfelden allemaal een beetje aangezien het niet heel bekend was en we wisten dus niet wat ons te wachten stond. Daar aangekomen na een schitterende autorit stelde French Pass ons zeker niet teleur. Er waren daar namelijk honderden dolfijnen, waar we zo mee konden zwemmen, gratis en voor niets!! Ivo eerste zet als guide was dus meteen raak.

Toen kwam het grote moment tot betrekking van mijn haar. Died had me overgehaald om het eraf te halen. Na het nog een paar keer afgeblokt te hebben moest ik er toch echt aan geloven. Ik moet ook eerlijk zeggen, het was gewoon irritant zo lang haar.

De dagen daarna hebben we nog gekayakt door Abel Tasman N.P., gletsjer bezocht, met een boot door de fjorden gevaren (debiel mooi) en paar mooie wandelingen gemaakt.

De eerste anderhalve week was de afwas doen nog niet zo'n big deal, maar naarmate de tijd vorderde had iedereen er steeds minder zin in. Dus vanaf toen werd er voortaan elke keer gekaart om wie de afwas moest doen. En verliezer nummer 2 moest afdrogen en dit ging er fanatiek aan toe. Toepen, 31gen en hartenjagen.

DE BUNGEE-JUMP. Dit was iets waar ik al lang naar uitkeek. Na zo'n 3 weken NZ, was het dan eindelijk zo ver. Locatie: Queenstown, de nummer 1 plek van de wereld voor adrenaline kicks. 134 meter naar beneden springen !!! Samen met Died ging ik de sprong wagen. We zaten elkaar echt flink gek te maken voordat we gingen springen en onszelf helemaal op te hypen. Toen we met de bungee bus en naartoe reden, was het ook doodstil. Je voelde alle spanning. Ik moest eerst. En het ging allemaal in een mum van tijd. Eigenlijk kreeg je niet eens de tijd om erover na te denken. Alhoewel je toch wel een keer extra slikt, als je naar de afgrond kijkt, staande op het kleine loopplankje. Het was echt een INSANE ervaring en het gaf echt een kick. Al plannen gemaakt voor andere zieke bungees over de rest van de wereld, moeder was hier minder blij mee.

Hierna doorgereden als opgehypte vissen naar caves. Hier waren ik en vooral Died toch wat minder stoer. Coco en Ivo hadden er beduidend minder problemen mee. Kruipen door nauwe gangen etc. Verder nog het zuidelijkste punt van NZ aangetikt (dus helemaal van noord naar zuid geweest) en nog naar het verst mogelijke punt vanaf Nederland geweest.

Ook nog een avondje uitgegaan in Dunedin (studentenstad), wat er zeer geslaagde was.

En toen na 4 weken was het hele feest voorbij..... De tijd was voorbij gevlogen, maar deze ervaring om als 18-jarige door NZ te touren met een camper en de meest mooiste dingen te zien en de meest vette dingen te doen zal ik nooit vergeten.

Het was episch.

Nu trouwens al weer zo'n 3 weken in aussie, maar daar lezen jullie later wel weer over. In totaal 7 maanden nu. De tijd gaat te snel...

Cheers,

Titus

En ohjaa, al weer bijna vergeten. Diedje had ook nog een keer gekookt. Gewoon lekker spaghetti met saus, kan niet fout gaan zou je zeggen. Totdat Died er een half potje Chili poeder doorheen gooit. Iedereen ging stuk. Ivo ging zelfs bijna van z'n stokkie. Verder hartstikke goed gekookt hoor Diedje

sorry voor de zeer eventuele spelfouten/kromme zinnen

en vergeet de foto's niet te checken

#4 Genieten geblazen

Hi mates,

Al weer tijd geleden, dus tijd voor een BIG update, ben geprepareerd!

(Pak de popcorn er maar bij)

Na nog weekje gewerkt te hebben (60 uur !!!) en nog een pre-kerstdiner gehad te hebben betaald door de huisbaas, was het tijd om afscheid te nemen van mijn voornamelijk Koreaanse en Taiwanse vrienden. Ook de Franse baasssss, het Duitse koppeltje en de beste huisbaas ever moesten we gedag zeggen. Toch weer bijzonder wat voor band je hebt opgebouwd met deze mensen na zon korte tijd (oké, dit klinkt wel heel mieterig).

Vervolgens reden we met Goldie naar de Ferry voor de 10 uur durende overtocht naar het grote eiland. Om precies te zijn naar Melbourne. Auto geparkeerd op de Ferry en verder beetje gechilld en geslapen op de Ferry.

Aangekomen in Melbourneom 6:30hebben we de auto ergens in buitenwijk in de stad gratis kunnen parkeren voor de komende twee dagen. Daarna richting centrum gelopen, lopen is trouwens iets wat ik veel te veel doe hier in Australië, heb in de afgelopen 5 maanden al meer gelopen dan de rest mijn leven... Ik mis mijn fiets :(, die ondertussen is ingepikt door Sep. Cricket training gezien van Australische bekendheid David Warner en door het Aus open park gewandeld. Toen kwamen we aan op Federation Square waar ze gratis ontbijt (vanwege 1e kerstdag) uitdeelde, wat zeer goed uitkwam voor ons. Heerlijk BLT Broodje en muffin genuttigd. In de avond St. Kilda, het strand van Melbourne, aangetikt en Bob gemeet met wat matties van hem. Volgende dag in Mellie naar cricketmatch geweest, is hier heel groot dus we waren wel redelijk benieuwd. Daar uiteindelijk zo'n 6 uur gezeten (was een 5 daagse wedstrijd) en meer genoten van de sfeer dan van het cricket zelf, want wat is dat saai zeg. Konden trouwens 100.000 man in dat stadion, dat toen wij er waren helaas maar gevuld was voor 50%. In de avond nog met Bob gechilld en uit geweest in Melbourne. Al met al was Mellie zeer geslaagd.

Vanaf Melbourne gingen we door richting Canberra de hoofdstad!! Is nog wel zo'n 600 km en we hadden de tijd. Dus verbleven we ongeveer halverwege op een camping. Werd weer een nachtje tent, dit keer was het een stuk beter dan de verschrikkelijke nachten in de tent in Tasmanië. Dit kwam mede door de temperatuur en een meegejat kussen van de Ferry.

Laat in de middag kwamen we aan in het hostel in Canberra en we kwamen er al vrij snel achter dat Canberra niets meer was dan de hoofdstad, want jezus wat is die stad saai zeg. Als je nog een keer van plan bent om naar dit prachtige land te komen, verspil geen tijd aan Canberra. Naast het parlementsgebouw is er namelijk niks te zien, doen of beleven. Dezelfde avond waren we dus naar het parlementsgebouw gegaan. Om er de volgende dag nog een keer heen te gaan omdat er verder niet veel anders te doen was. Waren ook nog naar een mooi uitzichtpunt geweest en naar het oude parlementsgebouw geweest dat nu een museum is. Dus heb je nog vragen over de politiek in Australië, twijfel niet en vraag het aan mij, ik kan mezelf nu namelijk gerust een expert noemen. :P

Volgende dag verder gereden richting Sydney en uiteindelijk overnacht op een schitterende rustige en ruime camping een uurtje vanaf Sydney. In het bos dat aan de camping grensde lagen de door de beruchte backpackermurderer vermoorde backpackers begraven. Dus wij gingen met een gerust hart slapen haha.

Aangekomen in Sydney op nieuwjaarsdag meetten we eerst Coco oo het vliegveld, na onze auto weer een stukje uit de stad geparkeerd te hebben, vertrokken we richting de stad om een mooie spot te zoeken voor het over de wereld bekende vuurwerk van Sydney!!:)Om 1 uur's middags zaten we daar dan met z'n vijven (Ivo, Coco, 2 au pair vriendinnen van Coco en ik) te wachten op het vuurwerk op een overigens brilliant plekje. Het was ook nog eens pauper heet, dus dat kwam het lange wachten niet ten goede. MAAR na 11 uur wachten was het dan zover en het was het lange wachten waard! Het vuurwerk was werkelijk waar INSANE!! Het was echt genieten geblazen en je realiseerde je terwijl je naar het vuurwerk aan het kijken dat dit hele tussenjaar toch wel echt SICK is en dat je dit soort EPISCHE dingen moet koesteren omdat je het zeer waarschijnlijk niet nog een keer gaat meemaken. (Oké weer genoeg wijze praat) :P

3 uur later was het genieten geblazen namelijk omgeturnd naar een zeer matig begin van 2016. Aangekomen bij de auto waar we die nacht in gingen slapen, (aangezien alle hostels vol of pauper duur waren) bleek, dachten we, de accu op te zijn...... We hadden namelijk de lichten aan laten staan. Gingen dus met een heerlijk gevoel je eerste nacht van 2016 in. 4 uur later werden we dus wakker in de auto en toen ... en toen ja ... Alle mechanics waren dicht op nieuwjaarsdag.. Ivo had nog een gast aangesproken voor hulp, die man deed heel interessant en ging heel de auto controleren testen en weet ik veel wat, om vervolgens tot een conclusie te komen dat hij het ook niet wist. Ondertussen sprong het stresslevel wel omhoog, we waren namelijk net ready voor de roadtrip richting Adelaide. Uiteindelijk kwam na al het slechte een eind, kochten we bij een van de weinig open winkels accu kabels (wisten nog steeds niet zeker dat het accu was, maar op hoop van zege) om die vervolgens te koppelen aan een wel werkende auto, en jawel Goldie deed het weer als vanouds. Kortom stressvolle eerste dag in 2016

Na Coco gedropt te hebben op de AirPort, reden we door richting een camping vlakbij Sydney om daar vervolgens een paar dagen te relaxen en te wachten op Bob die vanaf 3 januari mee ging reizen naar Adelaide. Op 3 januari pikten we Bob op in de avond. Bob had nog niet gereden in Australië en had wel zin om ook eens wat kilometers te maken op de Australische wegen. Dit ging niet helemaal zoals gepland... 1. Bob had sinds het behalen van zijn rijbewijs nooit meer met een manual auto gereden. 2. De manual pook zit aan de andere kant net als je ruitenwissers en richtingaangever en je stuur. 3. Het was in de avond. Toen Bob dus wilde invoegen op de snelweg, na al wat eerdere kleine struggles, schakelde Bob van 2 naar 1 ipv 3 en dit konden Goldie natuurlijk niet hendelen, wat ertoe leiden naar we met zo'n 40 km per uur te snelweg gingen proberen te betreden, daarnaast zat er ook nog een auto achter ons flink te bumper kleven, te toeteren en hij probeerden ons op zeer gevaarlijke wijze in te halen, wat overigens redelijk begrijpelijk is als je zo'n debiel rijdende auto voor je hebt. Na die zeer gevaarlijke invoegen zaten we 'rustig'op de snelweg. Alleen de lichten van de auto werkten wel heel slecht, we zagen vrijwel niets, alleen als we groot licht gebruikten maar dit mag je ook niet gebruiken dachten we. Uiteindelijk kwam Bob toch nog met zijn eerste nuttige inbreng door erachter te komen dat we continu met stadslicht aan het rijden waren en dat groot licht gewoon het normale licht was en dat groot licht heel anders geactiveerd moest worden dan ik dacht..... Tja zo'n autokenner ben ik ook weer niet.

Onze eerste nacht was ronduit dramatisch, we introduceerden Bob gelijk aan het slechte slapen in de tent. Het regende namelijk kneiterhard gedurende de hele nacht... Toen we de volgende dag wakker werden, althans wakker werden..., kwam het volgende slechte nieuws van onze tot nu toe vlekkeloos verlopen roadtrip binnen. Het bleef je komende 4 dagen regenen in het gebied tussen Sydney en Melbourne... Dus besloten we maar om kilometers te gaan maken om zo snel mogelijk het goede weer aan te tikken. Na een volle dag rijden hadden we geen zin meer in nog zo'n dramatische nachten dus besloten we om te overnachten in een motel en te gaan begaaien. Volgende ochtend naar een nationaal park gereden gelegen in het meest zuidelijke deel van Australië (Tasmanië uitgezonderd). Mooie wandeltocht gemaakt en genoten van schitterende natuur daar en van de wombats, dat zijn echt fantastische beesten (mix van cavia en koala maar dan ongeveer zo groot als een hond). Echt m'n nieuwe lievelingsdier, liepen er daar op die camping echt veel rond.

Queenscliff was de volgende bestemming en vanaf nu werd het weer beter, dit plaatsje ligt al na Melbourne en dat betekent dus dat we al in drie dagen over de helft van onze roadtrip waren qua kilometers. Leuk vissersdorpje en ook gelijk besloten om er een dag extra te blijven. Alleen moesten we eerst nog maar eens een camping zien te vinden. Maar echt werkelijk elke camping zat vol, in januari is het zomer in Aus en iedereen zat dus lekker vakantie te vieren. We begonnen de hoop al een beetje op te geven aangezien alles vol zat en zelfs de eigenaren van de campings zelf ook geen mogelijkheden zagen voor ons om ergens te overnachten. Totdat.. het geluk aan ons zijde kwam. We kwamen bij de zoveelste camping aan en daar zat echt de beste receptioniste ever achter de balie. Eerst ging ze allemaal andere campings voor ons bellen aangezien zij zelf ook vol zaten, maar toen dat mislukte, wilde ze ons wel gewoon een spot geven wat normaliter helemaal geen spot is en ook nog gratis. Toen we bij de spot aan kwamen moesten er eerst nog allemaal mensen hun auto verzetten en ruimte voor ons maken, voordat onze plek vrijkwam. Iedereen die op die camping zat, zat er al jaren en wist dus ook dat wij op een 'illegale' spot zaten. En vanaf moment één waren wij ook hét onderwerp van het gesprek daar volgens mij. We werden continu aangesproken door allemaal nieuwsgierige en tegelijkertijdzeer aardige mensen, waar je maar moeilijk vanaf kon komen haha. Na boodschappen gedaan te hebben dachten we even lekker te gaan bbqen op de camping. In eerste instantie konden we de bbq niet vinden, dus vroegen we waar die was. Maar wat bleek is dat er helemaal geen bbq was... Gelukkig zeiden de mensen waar we het aan vroegen binnen een seconde dat we bij hun konden aanschuiven en gebruik konden maken van de bbq. Er zat ook nog een Nederlander tussen die nu al 40 jaar in Australië woonden!! Ontzettend leuke avond gehad met deze mensen en zeer genoten van hun gastvrijheid, eindelijk hadden we stoelen (gingen altijd in de auto zitten als er geen bankjes op de camping waren), saus, normaal service haha. Volgende ochtend weer vroeg vertrokken van de camping die wij niet snel meer zullen vergeten, maar ik denk dat de mensen daar ons ook niet meer snel zullen vergeten.

Toen begonnen we aan de GREAT OCEAN ROAD!! En dit is een schitterende weg langs de kust van zo'n 300km. Echt immens mooi en elke keer als je weer de bocht om komt, is het weer tijd voor een fotomomentje. Het is daar echt 300km lang genieten geblazen van het uitzicht. Gedurende dagen deze hebben we dus elke dag stukje gereden, lekker gewandeld, watervallen gezien, gebbqd, gekaart, heerlijk vakantie leventje dus. Verder waren nog een keer naar een lighthouse gereden, maar de entree daar was 17,50$ en dat vonden wij natuurlijk te veel als backpackers dus maar, over het hek geklommen als niemand keek #badboys. Ook nog aangehouden door de politie, met lichten en al achtervolgde hij mij en eerst dacht ik dat het voor iemand anders was, dus stopte ik rustig aan de kant zodat hij er voorbij kon. Maar wat bleek, hij moest mij hebben. Uiteindelijk bleek het een controle te zijn aangezien hij onze auto niet helemaal vertrouwde, wat ik ook wel begreep haha, moest ook nog blazen en dat was wel lol. Maar niets aan het handje verder.

Na de Great Ocean Road, zijn we doorgereden naar de Grampians. Een schitterend National Park met ontzettend veel bergen. Ontzettend mooie walk gedaan en in de avond weer genoten van een lekker motelletje (werd wel weer eens tijd). Ook er een aanrader dit mocht je ooit in de buurt zijn..

Laatste dagen nog Mount Gambier (kratermeer met ziekes blauw water) en Victor Harbor (lachen havenstadje) aangetikt om vervolgens de 14e in de avond in Adelaide aan te komen. Ohjaa tussendoor ook nog een keer vroeg in de ochtend van een camping gekickt omdat er eigenlijk alleen campers mochten staan.

Oké deze blog word veel te lang, neem even een break, er komt nog heel veel aan....

In Adelaide weer motelletje aangetikt en heerlijk gerelaxt. Coco kon ons mooi alle leuke plekken laten zien, en vooral het strandgedeelte daaro is echt heel chill, ook vanwege het weer daar. Over het algemeen valt de hitte in Australië tot nu toe nog wel mee, maar in Adelaide.... Veel te warm. Nog een avondje uitgeweest in Adelaide als een mooie afsluiter van de roadtrip.

Want onze wegen gingen splitsen, ik had de Australian Open op de agenda staan en Bob en Ivo hadden plannen en nog heel Australië in het midden te doorkruisen met de auto om de echte outback te zien. Dus afscheid genomen van Bob, Ivo en natuurlijk Goldie wat een ding wat dat zeg, geweldige eerste eigen auto.

Echt een sicke roadtrip gehad, zoveel veel vette dingen gezien en meegemaakt. Dit belooft wat voor Nieuw-Zeeland.

En toen was ik alleen.... Ik had er eerlijk wel even zin in om op mezelf te zijn. Toch ook even het gevoel ervaren van het alleen reizen. Ik moet wel zeggen dat het wel een enorme switch was de eerste paar dagen en dat met meerdere reizen wel veel leuker is. Desondanks vind ik het voor deze 4 weken ook wel even goed om alleen te zijn.

In de 4 dagen die ik nog in Adelaide verbleef voordat ik naar de Australian open ging, heb ik Coco's hostgezin ontmoet en een beetje meegemaakt hoe haar leven daar zo is. Is toch wel wat anders dan alleen maar chillen, wat ik vooraf dacht.. Verder een ontzettend leuk gezin met 3 kinderen die uiterst verlegen waren tegen mij het eerst uur (wat ik ook wel begrijp tegen zo'n kast), lol. Verder nog 3 keer naar de start van een grote wielerronde in Australië geweest en nog even een picca gemaakt met Bram Tankink (bekende Nederlandse wielrenner). In mijn verre van hygiënische hostel waar ik in Adelaide verbleef, kreeg ik in ochtend heerlijke pannenkoeken, die waren echt wel weer eens lekker na zo'n lange tijd en het was tegelijkertijd ook de enige reden dat ik in dat hostel verbleef.

En de 21e of januari was het dan zover... De baas van het hostel moest toevallig ook vroeg in de ochtend vliegen, dus hij kon me mooi een lift geven naar het vliegveld. Aangekomen in de ochtend in Melbourne heb ik op groot plein daar de Aus open gekeken op groot scherm, wachtend op maat van Travel Active. Rond 10 uur Luc gemeet en de rest van de dag nog stukken van Melbourne verkend en gechilld in zijn sharehouse in Melbourne. Bij hem geslapen en de volgende ochtend gedag gezegd. Na weer lekker tennis de hebben gekeken, haalde Melissa mij rond 6 uur 's avonds op en ik kon bij haar familie te komende dagen blijven, ect super aardig en chilla. Marieke had tijdens haar tussenjaar haar in Canada gemeet en hij mij met haar in contact gebracht omdat Marieke wist dat ze in Melbourne woonde, ik kende haar dus ook nog niet voordat ik daar kwam. Eigenlijk was het dus echt super random. In de avond met haar meegeweest naar haar vrienden, was echt heel dol en leuk om ook wat typische Australische mensen te ontmoeten ipv alleen maar backpackers. Die avond ga ik niet snel vergeten.

De volgende ochtend was dan eindelijk de dag aangekomen dat ik ook daadwerkelijk naar de Aus open ging, ik had avondkaarten dus kon pasom 5 uurnaar binnen, de rest van de dag heeft Melissa mij nog super veel vette plekken van Melbourne me laten zien en zijn we ook nog op een 250 meter hoge toren geweest met echt vet uitzicht over Melbourne. Zelf prefereer ik Melbourne ook boven Sydney en de andere steden waar ik tot nu toe ben geweest. Echt een dolle stad, en ook wat minder toeristisch. Het weer is alleen een beetje een dingetje hier in Melbourne, het kan hier werkelijk waar 4 seizoenen in één dag zijn, daar staat de stad ook om bekend.

Maar na al het mooie van Melbourne gezien te hebben, moest het mooiste nog komen DE AUSTRALIAN OPEN, een van de 4 grootste tennistoernooien op de wereld. Op dag 1 had ik kaarten voor het 1 na grootste stadion en alle andere banen. Toen ik aankwam, zag ik gelijk dat er een mooie wedstrijd tussen Hewitt en groth (2 Australiërs) vs twee Finnen. Ik ging daar dus gelijk naartoe, maar had niet verwacht dat er rijen zouden staan van 90 minuten wachten!!! Totdat het geluk aan mijn zijde was en een vrouw en return ticket (ticket dat als je de wedstrijd even verlaat, weer terug kan komen binnen 5 minuten) aan mij gaf omdat ze niet meer terugwilde. Dus was ik uiteindelijk binnen 5 minuten in het stadion en heb ik genoten van die schitterende wedstrijd met alle crazy Australiërs die bij elk punt dat Hewitt en Groth maakten helemaal uit hun dak gingen. De atmosfeer was echt sick daar. Na die wedstrijd nog wedstrijd van Andy Murray gekeken en naar 'huis' gegaan na een zeer geslaagde dag.

Dag 2 vd Aus open: gedurende de 4 dagen die ik bij de familie van Melissa verbleef, was de vader van Melissa en soort van mijn privé taxi. Ik hoefde maar een belletje te geven en hij haalde mij op op het station, maakte niet uit hoelaat. Deze dag had ik kaarten voor het grootste stadion en heb wedstrijden gezien van Sjarapova, Bencic, Serena Williams en als kraker de 4,5 uur durende epische match tussen Djokovic en Simon. Die wedstrijd was echt genieten geblazen. Uiteindelijk na een lange dag van zo'n 12 uur tennis kijken rond 11 uur weer gegaan en al besloten dat ik de volgende dag er nog een dagje achteraan ging plakken.

Dag 3, nu alleen kaarten voor de bijbanen, nog steeds wa shirt genieten en heb ik echt nog wedstrijden gezien van ondere andere de Nederlandse dubbelspecialist JJ Rojer. In de avond ook nog kaarten gekregen van en andere uiterst aardige vrouw voor het hoofdstadion (lucky me) En na weer een schitterende tennisdag rond 1 uur in de nacht opgehaald door mijn privé taxi en naar het vliegveld gebracht. Afscheid genomen van de bazenfamilie en besloten dat ik zeker nog een keer terug moet naar Melbourne. Ook besloten dat ik zeker nog een keer naar Wimbledon en de Us open moet gaan!! Dit waren echt 3 sicke dagen!!

Aangekomen in Adelaide op 26 jan was het Australia day (soort van Koningsdag) dit werd vooraf helemaal gehyped, maar uiteindelijk was het allemaal niet zo heel bijzonder. In de avond nog mooie vuurwerkshow gezien, maar dat was het dan ook wel. Australië kan ik dit geval nog wel wat van de Nederlandse gekte leren.

Nu had ik nog 3 weken over tot Nieuw-Zeeland en besloot om werk te gaan zoeken. Op 27 januari dacht ik al gelijk werk gevonden te hebben in een workhostel. Maar toen ik daar aan kwam bleek ik nog 1-1,5 week te moeten wachten op werk. Uiteindelijk heb ik twee weken gewacht en vooral genikst. Was beetje zonde van de tijd, maar uiteindelijk nog wel chill gehad. Nog 4 dagen met Pepijn gechilld en paar dagen met Coco en m'n hostelmaten. Nu al paar dagen druiven aan het plukken en dat is wel gelijk weer zeer heavy.

Nog 3 dagen tot NZ en dan kan het nieuwste mooiste avontuur van start gaan, we hebben een camper gehuurd en gaan voor 4 weken door het schitterende NZ reizen!

Cheers see ya

Sorry voor de te lange blog, I know

En btw nog steeds geen kappertje gepakt

(vergeet de foto's niet te checken)

#3 Touren door Tasmania, eigen auto, surfen en meer!!

We beginnen met waar we gebleven waren.

Daar gaan we dan! Na 6 weken gewerkt te hebben als bessenplukker vertrekken we richting Sydney. De laatste avond had onze grote Ethiopische vriend voor een heerlijke maaltijd gekookt en speciaal voor ons Heineken bier gekocht. De volgende dag heeft hij ons nog naar Coffs Harbour gebracht om vooruit daaruit de nachttrein richting Sydney te pakken. Op onze weg terug gaan we deze man zeker nog eens opzoeken, fantastische gast! Aangekomen in Coffs, moeten we nog 4 uur wachten op de trein, dus maar een beetje door Coffs wandelen met onze kapot zware backpacks. Uiteindelijk spotten we een mooi schiereilandje dat we maar besloten te gaan verkennen en dat daar was schitterend. Uiteindelijk nog 2 uur gewacht op station om vervolgens de nacht door te brengen in de trein (verschrikkelijke nacht) enom 7 uur's ochtends aan te komen in Sydney.

Hostel boeken, daarna gemeet met Bob (iemand die ook in onze groepsvlucht naar Aus zat). Naar casino geweest, opera house nog eens goed bekeken, hadden we de eerste 2 weken namelijk helemaal niet goed gedaan en over de Harbour Bridge gewandeld. In de avond bleek heel toevallig ook nog Leon (ook iemand van de groepsvlucht) voor een paar dagen in Sydney te zitten, dus met hem ook nog even naar onze Monday Madness kroeg gegaan.

De volgende ochtend moesten we alweer vroeg uit de veren zoals je dat zo mooi kan zeggen vanwege de start van de surfweek. En deze week was echt EPISCH! Elke dag 2 keer 2 uur surfen wat echt zielig zwaar was, maar ook echt echt gaaf. De mensen hier waren ook echt geniaal en gezellig. Zal er even een paar benoemen + bijnaam (je mag zelf verzinnen waarvoor de bijnamen staan (te lang uitleggen)):

Aka=also known as

Melvin (Holland) aka Gopro Hero

Tim (Belg) aka DJ Creepy Tim

Borga (Spanjaard) aka Valencia

Alex (Spanjaard) aka Barca

Niels (Belg) aka Masterchef

Jasper (Holland) aka anticlimax

Yves (Zwitser) aka Swiss boy

George (Oostenrijk) aka Dokter Wulf

Jim (USA) aka Bullshit

Isabel (Duitse) aka Ghostrider

Kortom geweldige week, veel gekaart, blinde piramide en weerwolven waren de favo games. En echt een paar gouden gasten ontmoet.

Laatste vrijdag van Surfcamp afgesloten in SideBar om vervolgens daarna onze vluchtom 6 uur's ochtendsop zaterdagrichting Hobart te pakken. We hadden geen hostel geboekt en waren dus van plan om de avond door te brengen op het vliegveld. Toen we daar vervolgensom 0:30aankwamen bleek het vliegveld gesloten te zijn.... WIE VERZINT DIT! Dus zat er niets anders op dan als een stel zwervers buiten te gaan wachten op een bankje tot4:00(opening vliegveld). Voelde me echt te pauper voor woorden op dat moment, was ook nog eens ziek door de zware surfweek denk ik.

Na het lange wachten gingen we dan toch eindelijk vliegen naar TASMANIË!! Dit is een eiland dat ligt onder Australië ongeveer zo groot als België en Nederland bij elkaar. We vlogen op Hobart, de hoofdstad van Tasmanië. Daar hostel geboekt en daar heb ik verder heel de dag op bed gelegen.

Het plan in Tasmanië was om 1,5 week te gaan touren door Tasmanië om vervolgens weer voor 4 weken te werken en een eigen auto te kopen.

Dag daarop een auto gespot en bekeken en rest van de dag uitgeziekt op bed. Dag daarop de auto gekocht!!! (Zie foto's van de auto onder kopje foto's) van 0 tot 100 in 2,82 sec dus dat is niet verkeerd. Voor $1000 gekocht plus 300$ voor mechanic en 50$ administratie kosten (voor de mensen die hierin geïnteresseerd waren). Op dezelfde dag nog 2 andere van onze groepsvlucht gemeet in Hobart, genaamd Floor en Tomas, zij hadden hier al een maandje werk op zitten. Met hun naar Mount Wellington geweest voor schitterend uitzicht over Hobart (zie foto's).

En toen begon de volgende dag eindelijk het touren met de auto! Het rijden met de auto aka Goldie (omdat ie van echt goud is) geeft zo'n heerlijk gevoel dat ook mede mogelijk gemaakt wordt door de schitterende natuur. Normaal ben ik niet echt de natuurman, maar het was echt echt prachtig op sommige spots hier, ben benieuwd of Nieuw-Zeeland hieraan kan tippen.

Ongeveer een week uiteindelijk door Tasmanië getourd. Ontzettend veel coole beesten gezien duizenden kangoeroes, ik overdrijf niet (oké misschien een beetje). Ook op de weg ligt zo om de 10 meter een dood dier langs de weg. Veel wandelingen gemaakt door de schitterende natuurparken. Het was echt genieten geblazen. Hoogtepunten: Bay of Fires (hagelwitte stranden), Naratawntapu N.P. met de vele dieren plus dodelijke slang gespot, Ivo ging er bijna op staan...., Port Arthur zoek maar op op Wikipedia (historische gevangenis) en met als aller allermooiste hoogtepunt Wineglass Bay, onbeschrijflijk :P.

De nachten waren trouwens wat minder, brachten alle nachten door op gratis Campsites en dat bestaat dus gewoon uit een grasveld/gravelveld met als je geluk hebt een wc en een kraantje. In de avonden was het echt koud (hadden geen dekens) dus dat was flink doorbikkelen en geen matras ofzo dus dat ligt ook niet echt lekker in de tent. Ivo's besloot ook maar om na 2 nachten in de auto te gaan pitten, maar dat was ook geen pretje. Btw ook een week niet gedoucht, Lol...

Na die week een huis in Devonport gezocht en gevonden en het was heerlijk om weer in een bed te slapen en te douchen! Ook voor het eerst in 2 maanden WiFi. Ditmaal in huis met een Duits koppel, Koreaan, Taiwanse en een geniale Fransman. Devonport is de 2 na grootste stad in Tasmania, niet zon gat als Corindi Beach, supermarkt, Dominos, McDonalds, KFC is hier op loopafstand.

Nu alweer drie weken hier aan het werk als fruitplukker, ditmaal frambozen. En ik kan je garanderen die dingen zijn echt goeie. Elke dag welom 5 uurop... Dat is wel killing. Ik faal nog steeds met koken, verwacht niks van me mama als ik terug ben een pizza uit de oven is al te veel gevraagd....

Al een keer penguins gespot hier aan de kust, die komen elke avond voedsel brengen naar hun baby'tjes erg aandoenlijk :P om te zien. Gister de UFC fight gezien in pub tussen McGregor en Aldo en al na 13 sec een KO, blijkbaar heel bijzonder was ook zeker lachen en voor het eerst sinds een maand weer een wat pilsjes genuttigd.

Houd het hier nog prima uit, tijdens kerstmis naar Melbourne toe, benieuwd wat die stad te bieden heeft om vervolgens door te reizen terug naar Sydney om daar oud en nieuw te gaan vieren.

Cheerssssssssss

P.s. Expeditie Robinson is weer bijgewerkt nu ik WiFi heb :)

P.p.s vergeet ook zeker niet de foto's uit te checken!

P.p.p.s mijn bacon is vanochtend gejat.. Ik verdenk de Koreaan haha..

#2 Het zware farmleven.

-bereid je vast voor op een ongebruikelijk lange blog-

-voor foto's; zie het kopje foto's bovenaan-

Laten we beginnen met het goede farmgedeelte.

Na de ongeveer anderhalve week Sydney zijn Ivo en ik naar een alpacafarm (soort lama, zie foto) gegaan. De farm was van een vriend van de vader van Ivo. Ontzettend leuke 3 dagen gehad op zijn farm tussen de alpaca's, dagje gewerkt op de farm, uiteten geweest, Aus BBQ gehad en ook paar trappen van de alpaca's geïncasseerd. Verder was Richard debiel aardig en gastvrij en zeer genoten van alle gemakken daar (was wel erg lekker om niet met 8 man op een kamer te slapen). Richard heeft ons ook nog gedurende de 3 dagen veel bijgebracht over Australië.

Terug in Sydney zijn we die avond naar de iMax bios geweest (grootste scherm ter wereld). En daarna onze voorlopig laatste avond in Sydney afgesloten in de SideBar (zie vorige blog voor meer info over de sidebar).

De volgende ochtend begon het nieuwe avontuur en het wat zwaardere stuk... We pakten vanaf een 9 uur durende trein richting Coffs Harbour en redelijk grote stad voor Australische begrippen (c. 25.000 inwoners). Daar een hostel gepakt om de volgende dag door te reizen naar de plaats van bestemming, de farm waar we konden gaan werken. De volgende ochtend zijn we om 6 uur opgestaan om vervolgens ongeveer 1,5 km te lopen naar de bushalte. Een probleem de bus kwam niet... Blijkbaar moesten we de bus bellen om hem langs de laten komen, anders gaat ie er vanuit dat er niemand is. En er was geen andere bus of iets dat ons dichterbij kon brengen naar de farm. Dus moesten we een taxi pakken,125$!!!! 125$ lichter kwamen we dus aan bij werk voor de introductie. Volgend probleem na de introductie: hoe kom je terug van de farm naar het dichtstbijzijnde plaatsje (Corindi Beach)? We hadden geen zin om weer te lappen, dus dan maar lopen. En dat was redelijk zwaar 8km lang met backpack van 20 kilo op je rug langs de Highway. Gelukkig nog de laatste kilometer een lift gekregen. Aangekomen in Corindi was er weer een nieuw probleem: waar ga je vannacht slapen? Geen hostel in Corindi en Coffs Harbour was te ver. Bij werk hadden we al geïnformeerd naar accommodatie en misschien hadden ze wel wat waar we konden slapen. Om 3 uur zouden we gebeld worden, maar om half 4 waren we nog steeds niet gebeld. We hadden al een bushokje opgezocht voor een noodscenario en we zaten elkaar een beetje gek te maken. Gelukkig werd er alsnog gebeld en hadden we accommodatie. Een heel huis voor 10 personen, waar maar 1 iemand anders sliep. Ook eigen kamer met Ivo en dat is ook wel lekker, na al die gedeelde kamers van 6-8 personen. Het laatste probleem was hoe kom je elke dag naar werk toe? Gelukkig konden via onze huisgenoot, Des genaamduit Ethiopië, wat regelen met anderen die ons konden brengen.

Toen startte eindelijk het werk, bessen plukken.

We starten om 8 uur, rond 12 uur hadden we pauze. Ivo en ik waren al redelijk gesloopt dus hadden wel even zin in een lekker lange pauze. Toen we net ongeveer 5 minuten rustig zaten, begon iedereen al weer met werken! Dat was toch wel een domper als je je had ingesteld op een pauze van 30 min. Om drie uur stopten en dat was dan wel weer een meevaller. Eerste dag was pittig zwaar met als resultaat 36,8 kilo aan bessen.

Ik zal even kort proberen het systeem proberen uit te leggen. Het gemiddelde wat alle plukkers verdienen is altijd 22,4$. Als je dus sneller bent dan gemiddeld verdien je meer dan dat en omgekeerd. De prijs per kilo is dus ook elke dag verschillend (hangt af van hoeveel iedereen heeft geplukt). Hierdoor plukt iedereen als gekken. Als namelijk één iemand begint na de pauze, gaat iedereens gemiddelde omlaag dus moet iedereen weer starten. Ook als de supervisors roepen dat we moeten stoppen aan het einde blijft iedereen gewoon doorplukken, als je dat niet doet maak je dus weer verlies.

Op het begin was al dit gierige en turbo gedrag een beetje wennen en waren we heel sloom. Nu na 5 weken zijn we al een stuk sneller dan op het begin, ongeveer tegen het gemiddelde aan. We hebben nu een beetje door hoe alles in de smiezen zit, maar in vergelijking tot de echt snelle doen wij nog keurig ons werk, zij gooien werkelijk waar hun hele trukendoos open om maar zo veel mogelijk kilo's binnen te sprokkelen. Verder voor de mensen die er nieuwsgierig naar waren, ik pluk sneller dan Ivo ;). Laatst op een dag van onoplettendheid heeft hij me wel gebeat.

En mijn highscore is 77,7 kilo op een dag.

We in onze crew van het fruitplukken de enige Europeanen, vrijwel iedereen is hier van Aziatische afkomst en een paar Afrikanen. Op het begin werden we ook echt aangekeken van wat komen die hier nu doen. Beginnen ook steeds meer lol te krijgen met onze crewgenoten.

Buiten werk is er hier niet zo veel heel de beleven, een strand, post office, 1 pub en een nog niet eens supermarkt te noemen winkel. Onze Ethiopische vriend brengt ons een keer per week naar de supermarkt waar wij benodigdheden kunnen kopen. Wat we zoal eten: noodles (elke dag na het werk), verder pizza, vlees groente aardappelen, pasta, wraps, nasi. Tot meer zijn we nog niet gekomen. Maar ik vind het al heel. Verder geeft onze Ethiopische vriend aons veel eten en maakt hij geregeld wat lekkers voor ons. Onze hele winkelwagen ligt trouwens elke keer helemaal vol met homebrand artikelen (echte backpackers). Een keer dachten we goedkoop veel kip te kopen, maar toen we de zak openmaakten bleek 90% van het gewicht uit bot te bestaan, prima miskoopje dus.

Op de spaarzame vrije dagen gaan we naar het strand. Verder vermaken we ons met Yathzee, zeeslag, schaak en sudoku's. In de avond hebben we ook al ons vaste schema programma's, o.a. The X factor australia, the chaser, een paar series, border Security en het journaal (opeis goed voor ons Engels dit vele tv kijken). We hebben namelijk ook geen WiFi in ons huis wat verder overigens van alle gemakken is voorzien. Wassen is nu ook een fluitje van een cent dus we maken genoeg vorderingen, alleen nog een beetje leren koken.

Na 2 weken werk kwamen de ouders van Ivo langs bij ons. Zij hebben ons een paar dagen meegenomen naar Byron Bay. Dit was een zeer aangename break tussen het werk door. Op donderdagavond kwamen de ouders van Ivo bij ons aan. Vrijdag nog een dagje gewerkt en na werk haalden ze ons gelijk weer op om door te rijden naar Lennox Head. Na een prachtige autorit van ongeveer 2/3 uur kwamen we in de avond aan bij ons resort, nog even een hapje gaan eten en heerlijk gaan slapen. Volgende dag was Ivo jarig, heerlijk dagje Gehad in Byron Bay, vanaf het lighthouse daar whales gespot in de zee echt heel leuk. Byron Bay is trouwens echt een hippie plek en de vele hippies die we daar zagen waren hilarisch om te aanschouwen (ze dansten als een stelletje malloten op rare muziek onder invloed waarschijnlijk). Laatste dag zouden we eigenlijk gaan whale spotten op een boot, maar ging niet door vanwege weer. Uiteindelijk mooie fietstocht gemaakt, met tussendoor een heerlijke lunch in de natuur met uitzicht op zee. Op het laatst zijn we nog naar de supermarkt gegaan, waar ze onze hele winkelwagen met luxe producten volgooiden. Hadden we weer mooi eten voor de komende weken. Kortom fantastisch weekend gehad, heerlijke gegeten (Ivo, Ivo's vader had een neusje voor goede restaurants en lekker eten) en mooie dingen gezien.

Ook zijn we een keer uitgenodigd bij een Filipijnse/Australische vrouw om te komen eten, zij plukt al 23 jaar fruit op de farm. De man van Mona (fruitplukker) haalden al telkens nieuw bier voor ons als we het nog geen eens op hadden. Niet normaal gastvrij en heerlijk gegeten.

Verder zijn we nog een keer op de afscheidsparty van een van de Taiwaners geweest en daar hebben we echt heel veel rare versnaperingen genuttigd, meeste waren heel scherp. Was ook heel erg gezellig.

We hebben al veel dieren hier gezien, whales dus in Byron Bay, emoe's soort van struisvogel, als we een Kangaroo zien in het wild is het al bijna niet meer speciaal, verder nog een porcupine (soort van egel) en heel veel spinnen, schrik me altijd weer kapot als er weer een op m'n been zit of in m'n hand tijdens het bessenplukken. Een keer was er ook een kangaroo tijdens het plukken, ik kon gewoon op 3 meter komen, totdat hij ervandoor ging.

De afgelopen dagen is er ook nog een Hongkongs stel en zijn er nog 2 Taiwanese jongens in komen wonen. Ze maken er allemaal hele rare dingen en het hele huis ruikt/stinkt er ook na. In : dagen hebben ze al meer keukengerei gebruikt dan wij in 5 weken... De Hongkonger laat trouwens ook continu boeren, echt vreselijk smerig

Nu heb ik lekker een weekendje vrij, al noemen ze hier 2 dagen vrij vakantie en 1 dag vrij is weekend.

We werken hier nu nog een week, dan gaan even genieten van een paar weken vakantie. En daarna gaan we naar Tasmanië om daar vervolgens nog een paar weken te werken. Hoogstwaarschijnlijk eigen auto kopen ook, dus dan kunnen we mooi door de outback touren en het mooie Australië Nog beter zien.

Ook wel grappig is dat ik bel met een informatie mevrouw over de vlucht vanwege een mogelijke dubbele boeking, en vervolgens 10 min lul over Tasmanië en wat ik hier allemaal uitspook en heel toevallig heeft zij ook gewerkt in het dorpje waar ik nu woon. Super aardig, vertelt me ook nog gelijk over een mooie wandeltocht in Tasmanië

Volgende keer een wat snellere en kortere update! :)

See yaaaa

Titus

P.s. M'n haar begint ook al pittig lang te worden, kan al bijna een knotje ;p

P.p.s. Ik heb ook genoten van de schitterende overwinning van Feyenoord op Ajax :)

G'day matessss,