#4 Genieten geblazen

Hi mates,

Al weer tijd geleden, dus tijd voor een BIG update, ben geprepareerd!

(Pak de popcorn er maar bij)

Na nog weekje gewerkt te hebben (60 uur !!!) en nog een pre-kerstdiner gehad te hebben betaald door de huisbaas, was het tijd om afscheid te nemen van mijn voornamelijk Koreaanse en Taiwanse vrienden. Ook de Franse baasssss, het Duitse koppeltje en de beste huisbaas ever moesten we gedag zeggen. Toch weer bijzonder wat voor band je hebt opgebouwd met deze mensen na zon korte tijd (oké, dit klinkt wel heel mieterig).

Vervolgens reden we met Goldie naar de Ferry voor de 10 uur durende overtocht naar het grote eiland. Om precies te zijn naar Melbourne. Auto geparkeerd op de Ferry en verder beetje gechilld en geslapen op de Ferry.

Aangekomen in Melbourneom 6:30hebben we de auto ergens in buitenwijk in de stad gratis kunnen parkeren voor de komende twee dagen. Daarna richting centrum gelopen, lopen is trouwens iets wat ik veel te veel doe hier in Australië, heb in de afgelopen 5 maanden al meer gelopen dan de rest mijn leven... Ik mis mijn fiets :(, die ondertussen is ingepikt door Sep. Cricket training gezien van Australische bekendheid David Warner en door het Aus open park gewandeld. Toen kwamen we aan op Federation Square waar ze gratis ontbijt (vanwege 1e kerstdag) uitdeelde, wat zeer goed uitkwam voor ons. Heerlijk BLT Broodje en muffin genuttigd. In de avond St. Kilda, het strand van Melbourne, aangetikt en Bob gemeet met wat matties van hem. Volgende dag in Mellie naar cricketmatch geweest, is hier heel groot dus we waren wel redelijk benieuwd. Daar uiteindelijk zo'n 6 uur gezeten (was een 5 daagse wedstrijd) en meer genoten van de sfeer dan van het cricket zelf, want wat is dat saai zeg. Konden trouwens 100.000 man in dat stadion, dat toen wij er waren helaas maar gevuld was voor 50%. In de avond nog met Bob gechilld en uit geweest in Melbourne. Al met al was Mellie zeer geslaagd.

Vanaf Melbourne gingen we door richting Canberra de hoofdstad!! Is nog wel zo'n 600 km en we hadden de tijd. Dus verbleven we ongeveer halverwege op een camping. Werd weer een nachtje tent, dit keer was het een stuk beter dan de verschrikkelijke nachten in de tent in Tasmanië. Dit kwam mede door de temperatuur en een meegejat kussen van de Ferry.

Laat in de middag kwamen we aan in het hostel in Canberra en we kwamen er al vrij snel achter dat Canberra niets meer was dan de hoofdstad, want jezus wat is die stad saai zeg. Als je nog een keer van plan bent om naar dit prachtige land te komen, verspil geen tijd aan Canberra. Naast het parlementsgebouw is er namelijk niks te zien, doen of beleven. Dezelfde avond waren we dus naar het parlementsgebouw gegaan. Om er de volgende dag nog een keer heen te gaan omdat er verder niet veel anders te doen was. Waren ook nog naar een mooi uitzichtpunt geweest en naar het oude parlementsgebouw geweest dat nu een museum is. Dus heb je nog vragen over de politiek in Australië, twijfel niet en vraag het aan mij, ik kan mezelf nu namelijk gerust een expert noemen. :P

Volgende dag verder gereden richting Sydney en uiteindelijk overnacht op een schitterende rustige en ruime camping een uurtje vanaf Sydney. In het bos dat aan de camping grensde lagen de door de beruchte backpackermurderer vermoorde backpackers begraven. Dus wij gingen met een gerust hart slapen haha.

Aangekomen in Sydney op nieuwjaarsdag meetten we eerst Coco oo het vliegveld, na onze auto weer een stukje uit de stad geparkeerd te hebben, vertrokken we richting de stad om een mooie spot te zoeken voor het over de wereld bekende vuurwerk van Sydney!!:)Om 1 uur's middags zaten we daar dan met z'n vijven (Ivo, Coco, 2 au pair vriendinnen van Coco en ik) te wachten op het vuurwerk op een overigens brilliant plekje. Het was ook nog eens pauper heet, dus dat kwam het lange wachten niet ten goede. MAAR na 11 uur wachten was het dan zover en het was het lange wachten waard! Het vuurwerk was werkelijk waar INSANE!! Het was echt genieten geblazen en je realiseerde je terwijl je naar het vuurwerk aan het kijken dat dit hele tussenjaar toch wel echt SICK is en dat je dit soort EPISCHE dingen moet koesteren omdat je het zeer waarschijnlijk niet nog een keer gaat meemaken. (Oké weer genoeg wijze praat) :P

3 uur later was het genieten geblazen namelijk omgeturnd naar een zeer matig begin van 2016. Aangekomen bij de auto waar we die nacht in gingen slapen, (aangezien alle hostels vol of pauper duur waren) bleek, dachten we, de accu op te zijn...... We hadden namelijk de lichten aan laten staan. Gingen dus met een heerlijk gevoel je eerste nacht van 2016 in. 4 uur later werden we dus wakker in de auto en toen ... en toen ja ... Alle mechanics waren dicht op nieuwjaarsdag.. Ivo had nog een gast aangesproken voor hulp, die man deed heel interessant en ging heel de auto controleren testen en weet ik veel wat, om vervolgens tot een conclusie te komen dat hij het ook niet wist. Ondertussen sprong het stresslevel wel omhoog, we waren namelijk net ready voor de roadtrip richting Adelaide. Uiteindelijk kwam na al het slechte een eind, kochten we bij een van de weinig open winkels accu kabels (wisten nog steeds niet zeker dat het accu was, maar op hoop van zege) om die vervolgens te koppelen aan een wel werkende auto, en jawel Goldie deed het weer als vanouds. Kortom stressvolle eerste dag in 2016

Na Coco gedropt te hebben op de AirPort, reden we door richting een camping vlakbij Sydney om daar vervolgens een paar dagen te relaxen en te wachten op Bob die vanaf 3 januari mee ging reizen naar Adelaide. Op 3 januari pikten we Bob op in de avond. Bob had nog niet gereden in Australië en had wel zin om ook eens wat kilometers te maken op de Australische wegen. Dit ging niet helemaal zoals gepland... 1. Bob had sinds het behalen van zijn rijbewijs nooit meer met een manual auto gereden. 2. De manual pook zit aan de andere kant net als je ruitenwissers en richtingaangever en je stuur. 3. Het was in de avond. Toen Bob dus wilde invoegen op de snelweg, na al wat eerdere kleine struggles, schakelde Bob van 2 naar 1 ipv 3 en dit konden Goldie natuurlijk niet hendelen, wat ertoe leiden naar we met zo'n 40 km per uur te snelweg gingen proberen te betreden, daarnaast zat er ook nog een auto achter ons flink te bumper kleven, te toeteren en hij probeerden ons op zeer gevaarlijke wijze in te halen, wat overigens redelijk begrijpelijk is als je zo'n debiel rijdende auto voor je hebt. Na die zeer gevaarlijke invoegen zaten we 'rustig'op de snelweg. Alleen de lichten van de auto werkten wel heel slecht, we zagen vrijwel niets, alleen als we groot licht gebruikten maar dit mag je ook niet gebruiken dachten we. Uiteindelijk kwam Bob toch nog met zijn eerste nuttige inbreng door erachter te komen dat we continu met stadslicht aan het rijden waren en dat groot licht gewoon het normale licht was en dat groot licht heel anders geactiveerd moest worden dan ik dacht..... Tja zo'n autokenner ben ik ook weer niet.

Onze eerste nacht was ronduit dramatisch, we introduceerden Bob gelijk aan het slechte slapen in de tent. Het regende namelijk kneiterhard gedurende de hele nacht... Toen we de volgende dag wakker werden, althans wakker werden..., kwam het volgende slechte nieuws van onze tot nu toe vlekkeloos verlopen roadtrip binnen. Het bleef je komende 4 dagen regenen in het gebied tussen Sydney en Melbourne... Dus besloten we maar om kilometers te gaan maken om zo snel mogelijk het goede weer aan te tikken. Na een volle dag rijden hadden we geen zin meer in nog zo'n dramatische nachten dus besloten we om te overnachten in een motel en te gaan begaaien. Volgende ochtend naar een nationaal park gereden gelegen in het meest zuidelijke deel van Australië (Tasmanië uitgezonderd). Mooie wandeltocht gemaakt en genoten van schitterende natuur daar en van de wombats, dat zijn echt fantastische beesten (mix van cavia en koala maar dan ongeveer zo groot als een hond). Echt m'n nieuwe lievelingsdier, liepen er daar op die camping echt veel rond.

Queenscliff was de volgende bestemming en vanaf nu werd het weer beter, dit plaatsje ligt al na Melbourne en dat betekent dus dat we al in drie dagen over de helft van onze roadtrip waren qua kilometers. Leuk vissersdorpje en ook gelijk besloten om er een dag extra te blijven. Alleen moesten we eerst nog maar eens een camping zien te vinden. Maar echt werkelijk elke camping zat vol, in januari is het zomer in Aus en iedereen zat dus lekker vakantie te vieren. We begonnen de hoop al een beetje op te geven aangezien alles vol zat en zelfs de eigenaren van de campings zelf ook geen mogelijkheden zagen voor ons om ergens te overnachten. Totdat.. het geluk aan ons zijde kwam. We kwamen bij de zoveelste camping aan en daar zat echt de beste receptioniste ever achter de balie. Eerst ging ze allemaal andere campings voor ons bellen aangezien zij zelf ook vol zaten, maar toen dat mislukte, wilde ze ons wel gewoon een spot geven wat normaliter helemaal geen spot is en ook nog gratis. Toen we bij de spot aan kwamen moesten er eerst nog allemaal mensen hun auto verzetten en ruimte voor ons maken, voordat onze plek vrijkwam. Iedereen die op die camping zat, zat er al jaren en wist dus ook dat wij op een 'illegale' spot zaten. En vanaf moment één waren wij ook hét onderwerp van het gesprek daar volgens mij. We werden continu aangesproken door allemaal nieuwsgierige en tegelijkertijdzeer aardige mensen, waar je maar moeilijk vanaf kon komen haha. Na boodschappen gedaan te hebben dachten we even lekker te gaan bbqen op de camping. In eerste instantie konden we de bbq niet vinden, dus vroegen we waar die was. Maar wat bleek is dat er helemaal geen bbq was... Gelukkig zeiden de mensen waar we het aan vroegen binnen een seconde dat we bij hun konden aanschuiven en gebruik konden maken van de bbq. Er zat ook nog een Nederlander tussen die nu al 40 jaar in Australië woonden!! Ontzettend leuke avond gehad met deze mensen en zeer genoten van hun gastvrijheid, eindelijk hadden we stoelen (gingen altijd in de auto zitten als er geen bankjes op de camping waren), saus, normaal service haha. Volgende ochtend weer vroeg vertrokken van de camping die wij niet snel meer zullen vergeten, maar ik denk dat de mensen daar ons ook niet meer snel zullen vergeten.

Toen begonnen we aan de GREAT OCEAN ROAD!! En dit is een schitterende weg langs de kust van zo'n 300km. Echt immens mooi en elke keer als je weer de bocht om komt, is het weer tijd voor een fotomomentje. Het is daar echt 300km lang genieten geblazen van het uitzicht. Gedurende dagen deze hebben we dus elke dag stukje gereden, lekker gewandeld, watervallen gezien, gebbqd, gekaart, heerlijk vakantie leventje dus. Verder waren nog een keer naar een lighthouse gereden, maar de entree daar was 17,50$ en dat vonden wij natuurlijk te veel als backpackers dus maar, over het hek geklommen als niemand keek #badboys. Ook nog aangehouden door de politie, met lichten en al achtervolgde hij mij en eerst dacht ik dat het voor iemand anders was, dus stopte ik rustig aan de kant zodat hij er voorbij kon. Maar wat bleek, hij moest mij hebben. Uiteindelijk bleek het een controle te zijn aangezien hij onze auto niet helemaal vertrouwde, wat ik ook wel begreep haha, moest ook nog blazen en dat was wel lol. Maar niets aan het handje verder.

Na de Great Ocean Road, zijn we doorgereden naar de Grampians. Een schitterend National Park met ontzettend veel bergen. Ontzettend mooie walk gedaan en in de avond weer genoten van een lekker motelletje (werd wel weer eens tijd). Ook er een aanrader dit mocht je ooit in de buurt zijn..

Laatste dagen nog Mount Gambier (kratermeer met ziekes blauw water) en Victor Harbor (lachen havenstadje) aangetikt om vervolgens de 14e in de avond in Adelaide aan te komen. Ohjaa tussendoor ook nog een keer vroeg in de ochtend van een camping gekickt omdat er eigenlijk alleen campers mochten staan.

Oké deze blog word veel te lang, neem even een break, er komt nog heel veel aan....

In Adelaide weer motelletje aangetikt en heerlijk gerelaxt. Coco kon ons mooi alle leuke plekken laten zien, en vooral het strandgedeelte daaro is echt heel chill, ook vanwege het weer daar. Over het algemeen valt de hitte in Australië tot nu toe nog wel mee, maar in Adelaide.... Veel te warm. Nog een avondje uitgeweest in Adelaide als een mooie afsluiter van de roadtrip.

Want onze wegen gingen splitsen, ik had de Australian Open op de agenda staan en Bob en Ivo hadden plannen en nog heel Australië in het midden te doorkruisen met de auto om de echte outback te zien. Dus afscheid genomen van Bob, Ivo en natuurlijk Goldie wat een ding wat dat zeg, geweldige eerste eigen auto.

Echt een sicke roadtrip gehad, zoveel veel vette dingen gezien en meegemaakt. Dit belooft wat voor Nieuw-Zeeland.

En toen was ik alleen.... Ik had er eerlijk wel even zin in om op mezelf te zijn. Toch ook even het gevoel ervaren van het alleen reizen. Ik moet wel zeggen dat het wel een enorme switch was de eerste paar dagen en dat met meerdere reizen wel veel leuker is. Desondanks vind ik het voor deze 4 weken ook wel even goed om alleen te zijn.

In de 4 dagen die ik nog in Adelaide verbleef voordat ik naar de Australian open ging, heb ik Coco's hostgezin ontmoet en een beetje meegemaakt hoe haar leven daar zo is. Is toch wel wat anders dan alleen maar chillen, wat ik vooraf dacht.. Verder een ontzettend leuk gezin met 3 kinderen die uiterst verlegen waren tegen mij het eerst uur (wat ik ook wel begrijp tegen zo'n kast), lol. Verder nog 3 keer naar de start van een grote wielerronde in Australië geweest en nog even een picca gemaakt met Bram Tankink (bekende Nederlandse wielrenner). In mijn verre van hygiënische hostel waar ik in Adelaide verbleef, kreeg ik in ochtend heerlijke pannenkoeken, die waren echt wel weer eens lekker na zo'n lange tijd en het was tegelijkertijd ook de enige reden dat ik in dat hostel verbleef.

En de 21e of januari was het dan zover... De baas van het hostel moest toevallig ook vroeg in de ochtend vliegen, dus hij kon me mooi een lift geven naar het vliegveld. Aangekomen in de ochtend in Melbourne heb ik op groot plein daar de Aus open gekeken op groot scherm, wachtend op maat van Travel Active. Rond 10 uur Luc gemeet en de rest van de dag nog stukken van Melbourne verkend en gechilld in zijn sharehouse in Melbourne. Bij hem geslapen en de volgende ochtend gedag gezegd. Na weer lekker tennis de hebben gekeken, haalde Melissa mij rond 6 uur 's avonds op en ik kon bij haar familie te komende dagen blijven, ect super aardig en chilla. Marieke had tijdens haar tussenjaar haar in Canada gemeet en hij mij met haar in contact gebracht omdat Marieke wist dat ze in Melbourne woonde, ik kende haar dus ook nog niet voordat ik daar kwam. Eigenlijk was het dus echt super random. In de avond met haar meegeweest naar haar vrienden, was echt heel dol en leuk om ook wat typische Australische mensen te ontmoeten ipv alleen maar backpackers. Die avond ga ik niet snel vergeten.

De volgende ochtend was dan eindelijk de dag aangekomen dat ik ook daadwerkelijk naar de Aus open ging, ik had avondkaarten dus kon pasom 5 uurnaar binnen, de rest van de dag heeft Melissa mij nog super veel vette plekken van Melbourne me laten zien en zijn we ook nog op een 250 meter hoge toren geweest met echt vet uitzicht over Melbourne. Zelf prefereer ik Melbourne ook boven Sydney en de andere steden waar ik tot nu toe ben geweest. Echt een dolle stad, en ook wat minder toeristisch. Het weer is alleen een beetje een dingetje hier in Melbourne, het kan hier werkelijk waar 4 seizoenen in één dag zijn, daar staat de stad ook om bekend.

Maar na al het mooie van Melbourne gezien te hebben, moest het mooiste nog komen DE AUSTRALIAN OPEN, een van de 4 grootste tennistoernooien op de wereld. Op dag 1 had ik kaarten voor het 1 na grootste stadion en alle andere banen. Toen ik aankwam, zag ik gelijk dat er een mooie wedstrijd tussen Hewitt en groth (2 Australiërs) vs twee Finnen. Ik ging daar dus gelijk naartoe, maar had niet verwacht dat er rijen zouden staan van 90 minuten wachten!!! Totdat het geluk aan mijn zijde was en een vrouw en return ticket (ticket dat als je de wedstrijd even verlaat, weer terug kan komen binnen 5 minuten) aan mij gaf omdat ze niet meer terugwilde. Dus was ik uiteindelijk binnen 5 minuten in het stadion en heb ik genoten van die schitterende wedstrijd met alle crazy Australiërs die bij elk punt dat Hewitt en Groth maakten helemaal uit hun dak gingen. De atmosfeer was echt sick daar. Na die wedstrijd nog wedstrijd van Andy Murray gekeken en naar 'huis' gegaan na een zeer geslaagde dag.

Dag 2 vd Aus open: gedurende de 4 dagen die ik bij de familie van Melissa verbleef, was de vader van Melissa en soort van mijn privé taxi. Ik hoefde maar een belletje te geven en hij haalde mij op op het station, maakte niet uit hoelaat. Deze dag had ik kaarten voor het grootste stadion en heb wedstrijden gezien van Sjarapova, Bencic, Serena Williams en als kraker de 4,5 uur durende epische match tussen Djokovic en Simon. Die wedstrijd was echt genieten geblazen. Uiteindelijk na een lange dag van zo'n 12 uur tennis kijken rond 11 uur weer gegaan en al besloten dat ik de volgende dag er nog een dagje achteraan ging plakken.

Dag 3, nu alleen kaarten voor de bijbanen, nog steeds wa shirt genieten en heb ik echt nog wedstrijden gezien van ondere andere de Nederlandse dubbelspecialist JJ Rojer. In de avond ook nog kaarten gekregen van en andere uiterst aardige vrouw voor het hoofdstadion (lucky me) En na weer een schitterende tennisdag rond 1 uur in de nacht opgehaald door mijn privé taxi en naar het vliegveld gebracht. Afscheid genomen van de bazenfamilie en besloten dat ik zeker nog een keer terug moet naar Melbourne. Ook besloten dat ik zeker nog een keer naar Wimbledon en de Us open moet gaan!! Dit waren echt 3 sicke dagen!!

Aangekomen in Adelaide op 26 jan was het Australia day (soort van Koningsdag) dit werd vooraf helemaal gehyped, maar uiteindelijk was het allemaal niet zo heel bijzonder. In de avond nog mooie vuurwerkshow gezien, maar dat was het dan ook wel. Australië kan ik dit geval nog wel wat van de Nederlandse gekte leren.

Nu had ik nog 3 weken over tot Nieuw-Zeeland en besloot om werk te gaan zoeken. Op 27 januari dacht ik al gelijk werk gevonden te hebben in een workhostel. Maar toen ik daar aan kwam bleek ik nog 1-1,5 week te moeten wachten op werk. Uiteindelijk heb ik twee weken gewacht en vooral genikst. Was beetje zonde van de tijd, maar uiteindelijk nog wel chill gehad. Nog 4 dagen met Pepijn gechilld en paar dagen met Coco en m'n hostelmaten. Nu al paar dagen druiven aan het plukken en dat is wel gelijk weer zeer heavy.

Nog 3 dagen tot NZ en dan kan het nieuwste mooiste avontuur van start gaan, we hebben een camper gehuurd en gaan voor 4 weken door het schitterende NZ reizen!

Cheers see ya

Sorry voor de te lange blog, I know

En btw nog steeds geen kappertje gepakt

(vergeet de foto's niet te checken)