Het zware farmleven

#2 Het zware farmleven.
-bereid je vast voor op een ongebruikelijk lange blog-
-voor foto's; zie het kopje foto's bovenaan-
Laten we beginnen met het goede farmgedeelte.
Na de ongeveer anderhalve week Sydney zijn Ivo en ik naar een alpacafarm (soort lama, zie foto) gegaan. De farm was van een vriend van de vader van Ivo. Ontzettend leuke 3 dagen gehad op zijn farm tussen de alpaca's, dagje gewerkt op de farm, uiteten geweest, Aus BBQ gehad en ook paar trappen van de alpaca's geïncasseerd. Verder was Richard debiel aardig en gastvrij en zeer genoten van alle gemakken daar (was wel erg lekker om niet met 8 man op een kamer te slapen). Richard heeft ons ook nog gedurende de 3 dagen veel bijgebracht over Australië.
Terug in Sydney zijn we die avond naar de iMax bios geweest (grootste scherm ter wereld). En daarna onze voorlopig laatste avond in Sydney afgesloten in de SideBar (zie vorige blog voor meer info over de sidebar).
De volgende ochtend begon het nieuwe avontuur en het wat zwaardere stuk... We pakten vanaf een 9 uur durende trein richting Coffs Harbour en redelijk grote stad voor Australische begrippen (c. 25.000 inwoners). Daar een hostel gepakt om de volgende dag door te reizen naar de plaats van bestemming, de farm waar we konden gaan werken. De volgende ochtend zijn we om 6 uur opgestaan om vervolgens ongeveer 1,5 km te lopen naar de bushalte. Een probleem de bus kwam niet... Blijkbaar moesten we de bus bellen om hem langs de laten komen, anders gaat ie er vanuit dat er niemand is. En er was geen andere bus of iets dat ons dichterbij kon brengen naar de farm. Dus moesten we een taxi pakken,125$!!!! 125$ lichter kwamen we dus aan bij werk voor de introductie. Volgend probleem na de introductie: hoe kom je terug van de farm naar het dichtstbijzijnde plaatsje (Corindi Beach)? We hadden geen zin om weer te lappen, dus dan maar lopen. En dat was redelijk zwaar 8km lang met backpack van 20 kilo op je rug langs de Highway. Gelukkig nog de laatste kilometer een lift gekregen. Aangekomen in Corindi was er weer een nieuw probleem: waar ga je vannacht slapen? Geen hostel in Corindi en Coffs Harbour was te ver. Bij werk hadden we al geïnformeerd naar accommodatie en misschien hadden ze wel wat waar we konden slapen. Om 3 uur zouden we gebeld worden, maar om half 4 waren we nog steeds niet gebeld. We hadden al een bushokje opgezocht voor een noodscenario en we zaten elkaar een beetje gek te maken. Gelukkig werd er alsnog gebeld en hadden we accommodatie. Een heel huis voor 10 personen, waar maar 1 iemand anders sliep. Ook eigen kamer met Ivo en dat is ook wel lekker, na al die gedeelde kamers van 6-8 personen. Het laatste probleem was hoe kom je elke dag naar werk toe? Gelukkig konden via onze huisgenoot, Des genaamduit Ethiopië, wat regelen met anderen die ons konden brengen.
Toen startte eindelijk het werk, bessen plukken.
We starten om 8 uur, rond 12 uur hadden we pauze. Ivo en ik waren al redelijk gesloopt dus hadden wel even zin in een lekker lange pauze. Toen we net ongeveer 5 minuten rustig zaten, begon iedereen al weer met werken! Dat was toch wel een domper als je je had ingesteld op een pauze van 30 min. Om drie uur stopten en dat was dan wel weer een meevaller. Eerste dag was pittig zwaar met als resultaat 36,8 kilo aan bessen.
Ik zal even kort proberen het systeem proberen uit te leggen. Het gemiddelde wat alle plukkers verdienen is altijd 22,4$. Als je dus sneller bent dan gemiddeld verdien je meer dan dat en omgekeerd. De prijs per kilo is dus ook elke dag verschillend (hangt af van hoeveel iedereen heeft geplukt). Hierdoor plukt iedereen als gekken. Als namelijk één iemand begint na de pauze, gaat iedereens gemiddelde omlaag dus moet iedereen weer starten. Ook als de supervisors roepen dat we moeten stoppen aan het einde blijft iedereen gewoon doorplukken, als je dat niet doet maak je dus weer verlies.
Op het begin was al dit gierige en turbo gedrag een beetje wennen en waren we heel sloom. Nu na 5 weken zijn we al een stuk sneller dan op het begin, ongeveer tegen het gemiddelde aan. We hebben nu een beetje door hoe alles in de smiezen zit, maar in vergelijking tot de echt snelle doen wij nog keurig ons werk, zij gooien werkelijk waar hun hele trukendoos open om maar zo veel mogelijk kilo's binnen te sprokkelen. Verder voor de mensen die er nieuwsgierig naar waren, ik pluk sneller dan Ivo ;). Laatst op een dag van onoplettendheid heeft hij me wel gebeat.
En mijn highscore is 77,7 kilo op een dag.
We in onze crew van het fruitplukken de enige Europeanen, vrijwel iedereen is hier van Aziatische afkomst en een paar Afrikanen. Op het begin werden we ook echt aangekeken van wat komen die hier nu doen. Beginnen ook steeds meer lol te krijgen met onze crewgenoten.
Buiten werk is er hier niet zo veel heel de beleven, een strand, post office, 1 pub en een nog niet eens supermarkt te noemen winkel. Onze Ethiopische vriend brengt ons een keer per week naar de supermarkt waar wij benodigdheden kunnen kopen. Wat we zoal eten: noodles (elke dag na het werk), verder pizza, vlees groente aardappelen, pasta, wraps, nasi. Tot meer zijn we nog niet gekomen. Maar ik vind het al heel. Verder geeft onze Ethiopische vriend aons veel eten en maakt hij geregeld wat lekkers voor ons. Onze hele winkelwagen ligt trouwens elke keer helemaal vol met homebrand artikelen (echte backpackers). Een keer dachten we goedkoop veel kip te kopen, maar toen we de zak openmaakten bleek 90% van het gewicht uit bot te bestaan, prima miskoopje dus.
Op de spaarzame vrije dagen gaan we naar het strand. Verder vermaken we ons met Yathzee, zeeslag, schaak en sudoku's. In de avond hebben we ook al ons vaste schema programma's, o.a. The X factor australia, the chaser, een paar series, border Security en het journaal (opeis goed voor ons Engels dit vele tv kijken). We hebben namelijk ook geen WiFi in ons huis wat verder overigens van alle gemakken is voorzien. Wassen is nu ook een fluitje van een cent dus we maken genoeg vorderingen, alleen nog een beetje leren koken.
Na 2 weken werk kwamen de ouders van Ivo langs bij ons. Zij hebben ons een paar dagen meegenomen naar Byron Bay. Dit was een zeer aangename break tussen het werk door. Op donderdagavond kwamen de ouders van Ivo bij ons aan. Vrijdag nog een dagje gewerkt en na werk haalden ze ons gelijk weer op om door te rijden naar Lennox Head. Na een prachtige autorit van ongeveer 2/3 uur kwamen we in de avond aan bij ons resort, nog even een hapje gaan eten en heerlijk gaan slapen. Volgende dag was Ivo jarig, heerlijk dagje Gehad in Byron Bay, vanaf het lighthouse daar whales gespot in de zee echt heel leuk. Byron Bay is trouwens echt een hippie plek en de vele hippies die we daar zagen waren hilarisch om te aanschouwen (ze dansten als een stelletje malloten op rare muziek onder invloed waarschijnlijk). Laatste dag zouden we eigenlijk gaan whale spotten op een boot, maar ging niet door vanwege weer. Uiteindelijk mooie fietstocht gemaakt, met tussendoor een heerlijke lunch in de natuur met uitzicht op zee. Op het laatst zijn we nog naar de supermarkt gegaan, waar ze onze hele winkelwagen met luxe producten volgooiden. Hadden we weer mooi eten voor de komende weken. Kortom fantastisch weekend gehad, heerlijke gegeten (Ivo, Ivo's vader had een neusje voor goede restaurants en lekker eten) en mooie dingen gezien.
Ook zijn we een keer uitgenodigd bij een Filipijnse/Australische vrouw om te komen eten, zij plukt al 23 jaar fruit op de farm. De man van Mona (fruitplukker) haalden al telkens nieuw bier voor ons als we het nog geen eens op hadden. Niet normaal gastvrij en heerlijk gegeten.
Verder zijn we nog een keer op de afscheidsparty van een van de Taiwaners geweest en daar hebben we echt heel veel rare versnaperingen genuttigd, meeste waren heel scherp. Was ook heel erg gezellig.
We hebben al veel dieren hier gezien, whales dus in Byron Bay, emoe's soort van struisvogel, als we een Kangaroo zien in het wild is het al bijna niet meer speciaal, verder nog een porcupine (soort van egel) en heel veel spinnen, schrik me altijd weer kapot als er weer een op m'n been zit of in m'n hand tijdens het bessenplukken. Een keer was er ook een kangaroo tijdens het plukken, ik kon gewoon op 3 meter komen, totdat hij ervandoor ging.
De afgelopen dagen is er ook nog een Hongkongs stel en zijn er nog 2 Taiwanese jongens in komen wonen. Ze maken er allemaal hele rare dingen en het hele huis ruikt/stinkt er ook na. In : dagen hebben ze al meer keukengerei gebruikt dan wij in 5 weken... De Hongkonger laat trouwens ook continu boeren, echt vreselijk smerig
Nu heb ik lekker een weekendje vrij, al noemen ze hier 2 dagen vrij vakantie en 1 dag vrij is weekend.
We werken hier nu nog een week, dan gaan even genieten van een paar weken vakantie. En daarna gaan we naar Tasmanië om daar vervolgens nog een paar weken te werken. Hoogstwaarschijnlijk eigen auto kopen ook, dus dan kunnen we mooi door de outback touren en het mooie Australië Nog beter zien.
Ook wel grappig is dat ik bel met een informatie mevrouw over de vlucht vanwege een mogelijke dubbele boeking, en vervolgens 10 min lul over Tasmanië en wat ik hier allemaal uitspook en heel toevallig heeft zij ook gewerkt in het dorpje waar ik nu woon. Super aardig, vertelt me ook nog gelijk over een mooie wandeltocht in Tasmanië
Volgende keer een wat snellere en kortere update! :)
See yaaaa
Titus
P.s. M'n haar begint ook al pittig lang te worden, kan al bijna een knotje ;p
P.p.s. Ik heb ook genoten van de schitterende overwinning van Feyenoord op Ajax :)

Reacties

Reacties

Lodewijk Vencken = oppl

Wil je mij op je postlijst zetten Titus ?
Thanks in advance !

Paul Malcontent

Goed verhaal Titus, niks te lang!

Greetz,

Paul

Erik

Lekker bezig jonge, laatste zin beetje onnodig

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!