NIEUW-ZEELAND #5
12 apr. 2016
🇳🇿
vanuit Nieuw-Zeeland
NIEUW-ZEELAND!!!! #5
First wil ik mezelf openlijk verschuldigen aan Pepijn Gottmer. Aangezien ik met hem in Adelaide 4 fantastische dagen heb gehad en daar in mijn vorige blog maar 5 woorden aan had besteed, bij deze mijn excuses.
Verder ben ik in mijn vorigoe blog vergeten te vertellen dat we onze auto, die we voor 1000$ hadden gekocht, hebben verkocht voor 1200$. Zeker geen slechte deal #trots.
En toen na nog een week druiven geplukt te hebben, begon eindelijk het avontuur waar ik al een jaar naar uit heb gekeken: NEW-ZEALAND!!! Naast het reizen door het meest verre vanaf Nederland, was ik ook prima hyped voor het weerzien met Died. Met z'n vieren (Died, Ivo, Coco en ik) hadden we voor een maand een camper gehuurd. En dit is natuurlijk gewoon de manier om te reizen door zo'n schitterend land, want dat was het!
Nadat we waren geland in Auckland, moesten we eerst nog de nacht op de AirPort verblijven, toen we de volgende ochtend super hyped aankwamen voor het ophalen van onze camper bleek dat we eerst nog een paar uur moesten wachten voordat we de camper kon gebruiken. De vorige bestuurder had hem namelijk in de prak gereden... We konden gelukkig wel een auto gebruiken dus hebben maar besloten om Auckland te gaan bekijken. Mooie stad, maar niet waarvoor we naar Nieuw-Zeeland waren gekomen. Gelukkig konden we een paar uur later alsnog de camper meekrijgen met wat korting. En daar konden we gaan!!!! Het geeft echt een heerlijk machtig en mooi gevoel om met zo'n ding door zulk mooi landschap de rijden. Het gras in NZ is zo groen, het lijkt wel alsof je constant door een filter kijkt.
Bever (naam van de camper) was ontzettend groot en klein tegelijk. Hij was veel groter dan een auto, maar met 4 backpacks en 4 east-packs was het vaak toch een enorme bende. Verder moest je elke avond de bank en stoelen uitschuiven tot een 2-persoonsbed en helemaal in de top van de camper kon je ook nog een 2-persoonsbed uitschuiven. Het was elke avond dus wel lekker knus. Als je boven sliep voelde het redelijk claustrofobisch, omdat je vrijwel bijna met je hoofd tegen het plafond sliep.
In de eerste week stond het Noordereiland van NZ op de planning. Dit eiland scheen het minder mooie gedeelte te zijn van NZ dus trokken we er maar een weekje voor uit. In deze week zijn we helemaal op het noordelijkste punt van NZ geweest, wat schitterend was, grootste bomen ter wereld gezien, mooie meren, verder hadden we ook nog een zieke wandeling gemaakt van zo'n 6 uur. Dit was denk ik wel mijn hoogtepunt van Noord. Deze wandeling was ook gedeelte door mordor (voor de lord of the rings kenners).
Omdat Ivo, Coco en ik vrij weinig van NZ afwisten, was Diederik gedurende de eerste week onze soort van gids. Hij kende alle plekjes en wist wat waar te doen was. Aangezien we al,e aa, geen betere plannen hadden, moesten we vaak wel volgen. Dit ging soms goed, maar ook menig maal hadden beter niet naar Died kunnen luisteren. Op een gegeven moment hebben we zo goed als heel de dag gereden door kleine kronkelende wegen voor een 'flut meertje'. Daarnaast schoten we hemelsbreed ook helemaal niets op qua afstand, in de avond sliepen we namelijk 30 km vanaf de vorige camping... Die dag kwamen we trouwens ook nog bijna zonder benzine te zitten, met nog zo'n 80km te gaan begon het rode lampje te branden.. En met nog zo'n 20 stond de wijzer gewoon op nul. Ondertussen zaten we elkaar helemaal op te stressen (als dat een woord is) wat we zouden moeten doen als de auto gewoon geen gas meer kan geven. Is toch lastig als er geen vluchtstrook of iets dergelijks is. Gelukkig naar zeer zuinig rijden van Coco redden we het net, dus dat was wel lekker.
Diezelfde avond maakte Died het nog allemaal wat bonder, Diedje ging koken..... Voordat jullie hem compleet uitlachen, moet er een opmerking worden gemaakt dat hij ook niet veel keuze had. Maar dit gooide Died allemaal bij elkaar in de pastasaus: zalm, ui, appel, ketchup, meel. Deze combinatie was gewoon niet te vreten. Verder zal ik er maar niet te veel worden aan vuil maken.
Iedereen had ook al na een paar dagen een beetje zijn eigen taken en plekjes gecreëerd. Ivo zette zijn backpack als we stil stonden op de camping altijd op de bestuurders stoel, verder ontpopte hij zich als gasmeester (draaide het gad open en dicht aan de buitenkant van de camper) en als waterman (vulde het water bij als de tank leeg was). Died legde zijn backpack altijd op de bijrijdersstoel en was onze vaste tostimaker in de ochtend en tanker. Altijd precies op een mooi heel getal + 4 cent omdat dat afgerond naar beneden werd, toch weer 4 cent korting haha. Coco onderhield de camper, wat ook wel zeer noodzakelijk was. Ik ondersteunde iedereen waar ik kon :) en bewaarde de kortingsbonnen voor het tanken. Hierin komt toch wel weer duidelijk naar voren wie de kar moest trekken.
Op de laatste avond van noord gingen we gezellig met zijn allen uit eten om vervolgens de volgende dag met de boot naar zuid te gaan. Die boottocht was al een attractie op zich. De natuur waardoor we heen vaarden maakten ons zeer nieuwsgierig naar wat de natuur van zuid ons te bieden heeft.
En de natuur stelde niet teleur, de tweede dag op zuid stelde Ivo voor om naar French Pass te gaan, we twijfelden allemaal een beetje aangezien het niet heel bekend was en we wisten dus niet wat ons te wachten stond. Daar aangekomen na een schitterende autorit stelde French Pass ons zeker niet teleur. Er waren daar namelijk honderden dolfijnen, waar we zo mee konden zwemmen, gratis en voor niets!! Ivo eerste zet als guide was dus meteen raak.
Toen kwam het grote moment tot betrekking van mijn haar. Died had me overgehaald om het eraf te halen. Na het nog een paar keer afgeblokt te hebben moest ik er toch echt aan geloven. Ik moet ook eerlijk zeggen, het was gewoon irritant zo lang haar.
De dagen daarna hebben we nog gekayakt door Abel Tasman N.P., gletsjer bezocht, met een boot door de fjorden gevaren (debiel mooi) en paar mooie wandelingen gemaakt.
De eerste anderhalve week was de afwas doen nog niet zo'n big deal, maar naarmate de tijd vorderde had iedereen er steeds minder zin in. Dus vanaf toen werd er voortaan elke keer gekaart om wie de afwas moest doen. En verliezer nummer 2 moest afdrogen en dit ging er fanatiek aan toe. Toepen, 31gen en hartenjagen.
DE BUNGEE-JUMP. Dit was iets waar ik al lang naar uitkeek. Na zo'n 3 weken NZ, was het dan eindelijk zo ver. Locatie: Queenstown, de nummer 1 plek van de wereld voor adrenaline kicks. 134 meter naar beneden springen !!! Samen met Died ging ik de sprong wagen. We zaten elkaar echt flink gek te maken voordat we gingen springen en onszelf helemaal op te hypen. Toen we met de bungee bus en naartoe reden, was het ook doodstil. Je voelde alle spanning. Ik moest eerst. En het ging allemaal in een mum van tijd. Eigenlijk kreeg je niet eens de tijd om erover na te denken. Alhoewel je toch wel een keer extra slikt, als je naar de afgrond kijkt, staande op het kleine loopplankje. Het was echt een INSANE ervaring en het gaf echt een kick. Al plannen gemaakt voor andere zieke bungees over de rest van de wereld, moeder was hier minder blij mee.
Hierna doorgereden als opgehypte vissen naar caves. Hier waren ik en vooral Died toch wat minder stoer. Coco en Ivo hadden er beduidend minder problemen mee. Kruipen door nauwe gangen etc. Verder nog het zuidelijkste punt van NZ aangetikt (dus helemaal van noord naar zuid geweest) en nog naar het verst mogelijke punt vanaf Nederland geweest.
Ook nog een avondje uitgegaan in Dunedin (studentenstad), wat er zeer geslaagde was.
En toen na 4 weken was het hele feest voorbij..... De tijd was voorbij gevlogen, maar deze ervaring om als 18-jarige door NZ te touren met een camper en de meest mooiste dingen te zien en de meest vette dingen te doen zal ik nooit vergeten.
Het was episch.
Nu trouwens al weer zo'n 3 weken in aussie, maar daar lezen jullie later wel weer over. In totaal 7 maanden nu. De tijd gaat te snel...
Cheers,
Titus
En ohjaa, al weer bijna vergeten. Diedje had ook nog een keer gekookt. Gewoon lekker spaghetti met saus, kan niet fout gaan zou je zeggen. Totdat Died er een half potje Chili poeder doorheen gooit. Iedereen ging stuk. Ivo ging zelfs bijna van z'n stokkie. Verder hartstikke goed gekookt hoor Diedje
sorry voor de zeer eventuele spelfouten/kromme zinnen
en vergeet de foto's niet te checken
Reacties
Reacties
13 apr. 2016, 08:57
Geweldig leuk om jullie ervaringen door jouw bril te lezen. Ga vooral door met schrijven!
13 apr. 2016, 10:01
Kun je het woord hyped nog iets meer gebruiken? Ontbreekt een beetje.
24 apr. 2016, 15:44
Verschilt het Engels van N.Z. van dat van Australië ?
Zoja ? Graag voorbeelden
[email protected]
20 mei 2016, 13:45
Ha Titus, nog net een mail in Australië voor je in het vliegtuig stapt. Volgens mij kun jij wel een jaar verhalen vertellen als je straks thuis bent, wat een avonturen! Een hele goede reis terug naar nl (ook best mooi hoor) en tot ziens!! Manette & de rest van de family
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!